Erg trots zijn we op onze eerste echte recensie in het Eindhovens Dagblad. De heer Rob Schoonen is op bezoek geweest en heeft een mooi stuk geschreven over onze huidige expositie van Igor Tishin. Hieronder zullen we de tekst kopiëren van het stuk.

Vlot gepenseelt werk – Recensie in het Eindhovens Dagblad

Eindhoven is een nieuwe galerie rijker. Nadat eerder Willy Schoots juist de stad inruilde voor Antwerpen, en Contempo Eindhoven achter zich liet om een nieuwe plek in Rotterdam te betrekken, heeft Roy Covalenco een ruimte gevonden aan de St. Antoniusstraat. Een paar panden verder dan Nasty Alice, tegenover de Steentjeskerk, waar vroeger Museum Kempenland de kunst uit de regio toonde. COVA Art Gallery is een bescheiden ruimte, een en suite-kamer van een voormalig woonhuis. Covalenco heeft in zijn stal vooral kunstenaars uit Oost-Europa en toont nu werk van de Wit-Rus Igor Tishin. Dat is een oude bekende, want van hem werd ook regelmatig getoond in Galerie Covalenco die toen nog huisde in Geldrop.

Wit-Rusland heeft een naam hoog te houden als het gaat om vernieuwers in de kunst. Kazimir Malevich en Chaïm Soutine bijvoorbeeld; grote namen van de avant-garde uit het begin van de vorige eeuw. Tishin (1958) kan niet worden gerekend tot een van de huidige avant-gardisten, maar schilderen kan hij als de beste. De aan de academie in Minst afgestudeerde schilder houdt van een expressieve beeldtaal waarmee hij verschillende onderwerpen weergeeft. De schilder Vincent van Gogh bijvoorbeeld, die Tishin met een lekker vlot handschrift penseelt. Fijn gedaan, maar dat werk blijft niet lang hangen, daarvoor is het te vlak geschilderd. Anders dan bij het werk waar 2 schaars geklede dames dansen op een tafel. Ze hebben het duidelijk naar hun zin. Dansen ze op de muziek van Mahler, van wie een kleine buste op diezelfde tafel staat? (Kun je überhaupt dansen op Mahler..?!) Wat is er aan de hand met Beethoven, wiens buste wat oneerbiedig op de grond staat, tussen het vuil? Is hij afgeserveerd, of komt hij straks op de tafel te staan? Dit doek intrigeert, roept vragen, ondanks het moedwillig simpele handschrift.

“Tishin behoort niet tot avant-gardisten, maar schilderen kan hij als de beste”

Een van de sterkste werken is het doek waar je een man ziet zitten op een stoel. Tishin heeft hem enigszins schuin van bovenaf geschilderd. Het is een man in pak en hij lijkt er ontspannen bij te zitten; de handen keurig op zijn knieën. Opvallend: je zien een klein stukje van zijn kin, maar het grootste deel van zijn hoofd ontbreekt dus; zo rücksichtlos heeft de kunstenaar de persoon op het doek geplaatst. De compositie, het goede kleurgebruik (alleen al dat witte vlekje tussen de schoenen is top) en de al even intelligente stofuitdrukking, maken dit werk tot een fijn doek. En het blijft raden naar de man. Zit hij in een wachtkamer of is er iets anders aan de hand? De ruimte waar hij in verblijft is wel heel klein en de kleuren zijn somber en Wit-Rusland is nog altijd een dictatuur..

We zijn dankbaar voor deze mooie recensie in het Eindhovens Dagblad. Hopelijk gaan er nog vele mooie stukken over onze kunstenaars, exposities en galerie verschijnen.